Día da Lura
Xa había días que do Concello de Baiona non saía ningunha nova interesante e sen tempo non era, a piques estivemos de pensar que non había Goberno Municipal ou que polo menos se foran de vacacións. Pero estabamos enganados, oq ue pasaba era que estaban a darlle voltas á cabeza en busca do Santo Grial: a desestacionalización do turismo.
E alguén se lle ocurriu a novidosa, innovadora e sorprendente idea de celebrar unha festa gastronómica coa lura como eixo central. Por fín Baiona poderá sair na Revista ou no Telexornal da TVG con todas as honras. Porriño cos seus callos ou O Grove co seu marisco non van ser nada en comparanza coa Festa da Lura de Baiona. Lura á romana, lura encebolada, lura rechea... son múltiples as posibilidades. Mesmo debería haber un concurso de tapas coa lura como ingrediente principal entre os hosteleiros baioneses. Non debemos descartar a posibilidade de contratar a unha famosa cantante cabo-verdiana para amenizar o evento.
Lonxe das ironías, unha festa gastronómica indudablemente atraerá xente a Baiona, saturará unha fin de semana do mesmo xeito que coa Arribada ou que calqueira fin de semana soleado ou calqueira día dos meses de Xullo ou Agosto. Pero non debemos esquecer que xa se tentou o "efecto papatoria" cunha Festa do Polbo e a experiencia quedouse niso e non se chegou a celebrar unha segunda edición.
Hai veces nos que pensamos que isto das festas temáticas, sexan gastronómicas ou non, non son máis que un invento para desestacionalizar a demanda de carpas. ¿Seremos moi mal pensados?
chúzame - 

Eu non gosto de ser mal pensado, e ante todo, paréceme bó, calquera tipo de acto que se faga para atraér xente a Baiona.
Baiona nos meses de inverno está deserta, entre outras cousa polo frio que fai cando sopla do Norte coma hoxe.
Os empresarios do sector servizos, deben cando menos sentirse ledos por esta iniciativa, poderán ter un bó fin de semana en pleno mes de Novembro.
Pero, por outra banda, con quería de perder esta oportunidade para criticar a labor de ACEBA, que facer non é que faga moito, pero o pouco que fai está encamiñada exclusivamente para o sector servizos. Que ocorre entón co resto de empresas e comercios que non viven directamente dos fins de semana ou das vacacións?
Comentario por Noel — 28 outubro 2008 @ 20:54
volvemos ao mesmo de sempre fan pra que axente veña de fora pero …que fan pra os cidadans de baiona oxe vin en tele vigo como se explicaba a conselleira de servizos sociais e igualdade e se traballa como se explica entendo perfectamente que este departamento non funcione por deus valla imcompetencia baiona leva imaxen mala de moitas cousas e oxe unha mais eu teño moitas faltas de orto grafia pero non me trabuco cando falo un saudo oxe volvo acriticar ….por que os nenos da escola covaterreña sen seguridade ciudadana a policia tamen hoxe brillou por la ausencia ….señores responsables que son nenos ….
Comentario por maria — 28 outubro 2008 @ 21:21
como as cabezas pensantes non teñan mais ideas estamos apañados ata logo
Comentario por maria — 28 outubro 2008 @ 21:23
COPIO Y PEGO DEL MANUAL DEL LUREIRO DE UN AMIGO.
HISTORIA DE LA LURA EN BAIONA :
Según unos archivos encontrados en la Facultad de Historia de la Universidad de Santiago de Compostela, se descubrieron indicios del primer “lureiro” que pescó luras en la bahia de Bayona. Este magnifico evento transcurria en la primera civilizaci<m Celta a Galicia,y en uno de estos Viajes ,un navio Celta que intentaba llegar a las Islas Ciés,encalló en un bajio,hoy conocido
Por “La Joeira”,despues de un temporal de la reostia.
En este naufragio murieron todos los Celtiñas menos uno que agarrandose fuertemente a un trozo De madera de pino del pais, consiguio llegar a la playa de la Concheira salvando asi su vida, este Hombre era ni mas ni menos que: PLINIO POTERÍX, el primer lureiro de la Historia.
Después de transcurridos unos meses y cansado de dormir de playa en playa y estar alimentado De “caramuxos”, mejillones y “queimacasas”, el Celtiña Plinio consigue reunir unas maderas Encontradas en la playa y construye su primera cabaña,asentandose a unos cuatrocientos metros De la playa de la Ribeira,hoy conocido este lugar como: La tienda de la Quisca la del botellón.
Al paso de unos años conoció a una hermosa moza lugareña llamada: ARLINDA,hija unica de GUMERSINDO el de las “BOUZAS TRIGAS”,hombre sabedor de buenas mesas y de calientes Camas, dando la bendicion a su querida hija para que se casara con el Celtiña Plinio,fue una gran Boda ,y celebrada ni mas ni menos que en el poblado Celta de Tui,que en aquella epoca “molaba” Mas que la boda del Felipe con la Leticia Ortiz.
Al pasar los años cansadode que su mujer hiciera de él un hombre de campo,y aburrido de comer Todos los dias: cachelos,chicharos y pimientos de Padrón(que por aquel entonces picaban más que
Un regimiento de ladillas),nuestro coleguilla Plinio decide hacer una especie de Cayuco, con un monton De ramas de eucalipto y pino, que recolectara en la ensenada de “Chán da Lagoa”y trenzó fuertemente Estas maderas con hilo de cáñamo consiguiendo asi una embarcación muy parecida a la Gamela de Nuestros dias,y empezó a probar suerte como pescador.
Los primeros dias de pesca no “aseñaba”peixe el pobre hombre, algún que otro muxo, o alguna
Barbada de limo, pescados que a su amada Arlinda no llegaba a convencer, pues según ella tenian mucha Espina y eran muy desaboridos,hasta que un buen dia estaba fondeado en la “alIada” del Boi intentando Pescar algo para que Arlinda le cocinara para cenar, pero nada pasaban las horas y ni picada hasta que Se quedó dormido,pero despues de diez minutos ,sintió una “ferrada” impresionante que casi le hace Caer del bote, y empezó atirar de la liña( que era un artilugio con hilo trenzado de mazorca de millo y Como anzuelo moldeó un clavoque venia clavado en la madera que le salvara la vida y que guardaba Con cariño decorando la pared del lecho matrimonial),pero comprobó que al subir la liña a falta de
Una braza para llegar al bote se le escapaba el pescado o lo que fuese que viniese clavado en aquel Rudimentario anzuelo, hasta que despues de varios intentos logró pescar el primer calamar de su vida, Asustado y rebosando de emoción,metió la “poutada” de fondeo y remó como una centella hasta
Llegar hecho polvo a la playa,hoy conocida como la Barbeira y echó a correr para casa asustando a Todos los vecinos que a esa hora deambulaban por la zona vieja de tapeo y de vinitos.
Al dia siguiente su mujer,le cocinó el calamar intentando descubrir una nueva receta que llegara a ser La envidia de todas las mujeres de los doce poblados, que por aquel entonces habitaban en las hermosas Tierras del Val Miñor,y manos a la obra, amasó con fuerza hasta que le doliesen los sabañones de los Dedos una especie de amasijo de harina de maiz, agua y sal, y estirando esta masa en dos capas finas Troceó el calamar, pimientos, tomates y un monton de hiervas más y metió todo este mejunje entre las Dos capas’ e hizo una especie de bocata, terminando por hornearlo en un horno de leña que le regalara Su padre Gumersindo como regalo de bodas, despues de transcurridos varios minutos lo saco del horno Apareciendo una especie de torta, que según el Plinio,estaba de puta madre.
A esta torta, Arlinda que era muy dada a ponerle nombres a todo quisque le llamó Empanada porque Según ella, el horno que le regalara su padre no servia PÁ NADA,pero despues de hacer aquel manjar Dijo toda llena de razón: “Ostia,pues el horno de mi padre sirve para algo, sirve para hacer EMPANADA”.
Comentario por AIXIÑA — 28 outubro 2008 @ 22:42
bueno todo o que sexa atraer xente esta ben,pero… ai cousas mas arraigadas bueno entre comillas por que por exemplo o MAGOSTO en baiona non debe ter moito JLAMUR para organizalo ou sera por que o pelalas castañas se lle manchan as mans a alguns,eu creo que outro tipo de cousas deberianse facer antes que este invento de festas jastronomicas de DON MANUEL,cousas mais culturais eso si contando porsuposto ca correspondiente carpa eiqui ou todos con carpa ou todos sin ela jajaj,senon sempre nos queara un recital de PIMPINELA OU TRIUNFITOS,MOITO ME GUSTARIA SABER O QUE VALEU TODO ISO E O QUE PODERIAMOS OU PODERIAN FACER CON ESE DESPILFARRO,UN SAUDO
Comentario por buxo blanco — 29 outubro 2008 @ 10:09
hala atraer xente abaiona …que e bo …..pero mentres aseguridade dos nosos fillos na escola sin policia hora de entrada e hora de salida …….isto si que e pensar ….non si …. un saudo e sobre todo de cobaterreña tamen tes moita razon …buxo blanco
Comentario por maria — 29 outubro 2008 @ 13:44
Hoxe faise eco a Voz de Galicia: http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2008/10/30/0003_7270372.htm?idioma=galego
22 e 23 de novembro serán os días de tan magno evento. Vaian preparando os baioneses os seus fornos para vender empanada de luras as “benqueridos visitantes”.
Comentario por baionaconsciente — 30 outubro 2008 @ 19:59
Para venderlas antes hay que pescalas e como hay poucas eu penso comelas.
El manual de mi amigo termina asi :
SANTORAL Y CELEBRACIONES
A la llegada al muelle se realiza la ceremonia de izada de nuestra bandera ,donde todos llenos de emoción podemos apreciar los colores que la engalanan, y aquí os la muestro para vuestro regocijo:
VER FOTO DE BANDEIRA
Como podemos ver cada color simboliza una situación distinta,por ejemplo:
En el recuadro vemos el fondo rojo que significa,el axexo y la mañanada,ya que en esta hora y Un poquito antes de salir el sol,el cielo se pone de este color. Dentro de este recuadro podemos Apreciar tres circulos negros,simbolizando las manchas de borro de las tres especies que se Pescan en las poteras,el circulo central .que es el mayor es el borro de la lura,los otros dos son Del choco y del pulpo,respectivamente.
Podemos observar tambien unas franjas azul marino y blancas, las cuales significan el color Del mar y las blancas ,la unión y la fraternidad de todos los lureiros.
Bueno después de la izada de la bandera se canta nuestro himno, interpretado por el Coro de los Niños Cantores de La Punta Del Boi y acompañan al son de la musica de la danza de
De Las Espadas,la Banda de Gaitas y Tambores del 50 Regimiento de Zampadores de Cabo Silleiro, y la letra de nuestro himno dice así:
ESTRIBILLO
Voy de pesca todo el dia,dia,dia
Llevo las poteras listas, y rellena la mochila,a,a
Navegando en mi gamela,mela,mela
Van saliendo por la proa,Las Ciés y Las Estelas
Voy de pesca de axexo y de mañanada
y si pesco luritas pá la empanada
Algún choco y tambien alguna rilla
Pá poderlo asar ,pá poderlo asar todo a la parrilla
No me importa rnancharme todo de borro
Los zapatos ,camisa y tambien el gorro
Solo quiero sér,el mejor lureiro
Desde Monte Boi,desde Monte Boi a Cabo Silleiro.
ESTRIBILLO
Comentario por AIXIÑA — 30 outubro 2008 @ 21:33
ala non fan o dia do mariñeiro peero si o dia da lura …..isto que e un saudo
Comentario por maria — 30 outubro 2008 @ 21:54